Friday, February 26, 2010

விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா - என்னைத் தாண்டி போய் விட்டது...

விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா?

"இந்த உலகத்துல எவ்வளவோ பொண்ணுங்க இருக்கும் போது நான் ஏன் ஜெசிய லவ் பண்ணேன்...??"

காதல நம்ம தேடி போகக் கூடாது.. அதுவா நமக்கு நடக்கனும்.. நம்மளப் போட்டு தாக்கனும்... நம்மள அப்படியே தலகீழா திருப்பி போடனும்...அது எனக்கு நடந்துச்சு"



இந்த 2 வசனங்களோட சிம்பு சொல்ற மாதிரியா ஆரம்பிக்கிற கதை எப்படி எப்படியோ போய் என்னவோன்னு முடியுறதுதான் விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா.

எனக்கு இந்த படம் பிடிச்சிருக்கா இல்லையான்னே தெரியல... படம் முடிஞ்சவுடனே நானும் பாதி படத்துல வர்ற த்ரிஷா மதிரி ஆயிட்டேன்.

படம் முதல் பாதி சூப்பர்... அப்படியே கெளதம் மேனன் டச்.. வழக்கமான கெளதம் படம் போலவே ஹீரோ மெக்கனிக்கல் எஞ்சினீயரிங் முடிச்ச பையன்.ஆனா சினிமா டைரக்க்டராக ட்ரை பண்ணிட்டு இருக்க பையன். சிம்பு அவ்ளோ சின்னப் பையனா தெரியுறான் இந்தப் படத்துல. நல்ல முதிர்ச்சியான நடிப்பு. த்ரிஷா கூட வர்ற சீன்ல லாம் அவ்ளோ ரொமன்டிக்.

த்ரிஷா... அபியும் நானும்ல பாத்த அழகு த்ரிஷவா இது?, மேக்கப்லாம் போட மாட்டோம்னு, ரொம்ப வயசான மாதிரி காமிச்சுருக்காங்க. கிளைமாக்ஸ்க்கு முந்திய கொஞ்சம் காட்சிகள்ல ஓகேயா இருக்கார். ஆனா அவரோட பாத்திரப்படைப்புதான் என்னன்னே புரியல.
"கார்த்திக் நீ ஏன் என்னைய லவ் பன்ற?"
"கார்த்திக் நான் ஏன் உன்னைய லவ் பண்றேன்?"
இந்த 2 டயலாக்கையும் செகண்ட ஹாப்ல அவர் 136வது தடவையா கேக்கேல 'என் உச்சி மண்டைல சுர்ர்ர்..."



ஒரு இடத்துல த்ரிஷா சிம்புகிட்ட சொல்ற வசனம்
"கார்த்திக், உன் பிரச்சனையே நாந்தான்... என்னால தான் உனக்கு எல்லா பிரச்சனையுமே" -

தியேட்டர்ல யாரோ ஒருத்தர் இந்த படத்தோட பிரச்சனையும் நீதாம்மான்னு கவுன்ட்டர் கமென்ட் பாஸ் பண்ணிட்டு இருந்தார். அது கொஞ்சம் உண்மைதான்.

மத்தபடி கதைன்னு பாத்தா.. ஒரே ஒரு வயசு மூத்த மலையாள கிறிஸ்டியன் பொண்ணு... ஹிந்துப் பையன்.. காதல்... "உனக்கு 50 வயசு ஆகேல எனக்கு 49" இந்த மாதிரி கொஞ்சம் கெள்தம் ஸ்டைல் அரித்மெடிக் டயலாகஸ்.. அப்பா ஒத்துக்கல... பிரியுறது... 2 வருஷம் கழிச்சு திரும்ப பாக்குறது... அவ்ளோதான். அப்படியே போகுது.. சில இடங்கள்ல படத்தோட, கதையோட போக்க கே.எஸ்.ரவிக்குமார் வாயாலல்லாம் சொல்ல வச்சுருக்காங்க.



அந்த சிம்பு கூடவே சுத்துற காரெக்டர்ல நடிச்சுருக்கவர் ரொம்ப எதார்த்தமா நடிச்சுருக்கார். 'தோ பாருட தம்பி'னு அவரு பேசுற டயலாக்லாம் நல்லா இருக்கு.
"என்னது கெளதம்கிட்ட அசிஸ்டென்டா சேரனுமா? எதுக்கு தமிழ்ல எங்கிலீஷ் படம் எடுக்கப் போறியா?"ன்ற மாதிரி ரசிக்கத்தகுந்த வசனங்கள் அங்கங்க.

பாட்டுல்லாம் சூப்பர்... 2 மாசமா தமிழ்நாடே கொண்டாடிட்டு இருந்த ஏ.ஆர்.ரகுமானோட காதல் சுனாமி. ஓமணப் பெண்ணேவும் ஆரோமலேவும் கோரியோகிராபி ஓ.கே. ஹோசனாவும், அன்பில் அவன் பாட்டும் அப்படியே வாரணம் ஆயிரம், வேட்டையாடு விளையாடுல பாத்த மாதிரியே அதே ஸ்டைல் கோரியோகிரபி.

படத்துல மீதம் 2 பெரிய ப்ளஸ், கேமரா மற்றும் ஆர்ட் டைரக்க்ஷன். கேமரா கேரளக்காட்சிகள்ளலாம் வாய்ப்பே இல்ல... செம சூப்பர். ஒரு மைல்டான ப்ளாக் டோன் படம் முழுதுமாக. கண்ணை உறுத்தாத வகையில். அற்புதம். போட் ஹவுஸ், தென்னந்தோப்புன்னு கேரளவோட மொத்த அழகையும் அள்ளிருக்காங்க... சூப்பர். ஆர்ட் டைரக்க்ஷனும் ரொம்பவே நல்லருக்கு. நெறைய எடங்கள்ல பளிச்னு.

சிம்பு டைரக்டர் ஆகி ஒரு படம் டைரக்ட் பண்ணும் போது, விண்ணைத் தாண்டி வருவாயாவோட தெலுங்கு சூட்டிங் காமிக்கிற சீன்ஸ் நல்லாருக்கு... அந்த அசிஸ்டென்ட் டைரக்டர் கம் ஹீரோயின் கொள்ளை அழகு. ரசகுல்லா மாதிரி இருக்கு அந்த பொண்ணூ.

படத்துல வர்ற மலையாள டயலாக்குக்கெல்லாம் தமிழ்ல சப்-டைட்டில் போட்ருக்காங்க... அதுல நெறையவே எழுத்துப்பிழை.. ஏன் அப்படி கண்டுக்காம விட்டாங்கன்னு தெரியல.

திரும்பவும் சொல்றேன்... எனக்கு இந்த படம் பிடிச்சிருக்கா இல்லையான்னே தெரியல... ஆனா இன்னோரு தடவல்லாம் பாக்க முடியாதுன்னு நெனக்கிறேன்.

விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா? - அது சும்மா ஒரு பெரிய பாதிப்பில்லாமல் என்னைத் தாண்டி போய் விட்டது...

Monday, January 11, 2010

நெல்லைப் பதிவர்கள் சந்திப்பு - அறிவிப்பு


எடே சொக்கமேன்னாலும், நம்ம ஊரு மாரி வருமாடே.... நம்ம ஊரு சூப்பர்லா...


அல்வா, இருட்டுக்கடை, தாமிரபரணி, நெல்லையப்பர், வ.ஊ.சி, பாம்பே தியேட்டர், குற்றாலம், பாபநாசம், இளங்கோ-ருசி-எழில்(புரோட்டா) - இதிலெல்லாம் பொத்தம்பொதுவாய் பிரியம் கொண்டிருக்கும் நெல்லையின் பதிவுப் பறவைகளே... வரும் தை பொங்கல் விடுமுறையில் ஒரு நாள் நெல்லையில் ஒரு சிறு பதிவர் சந்திப்பை நடத்தலாம் என்று விரும்புகிறோம் .





இடம் : திருநெல்வேலி, வ.ஊ.சி மைதானம். (இதுதான் நெல்லையில் பொதுவாக எல்லா கெட்டூகேதர்களுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் இடம்)

நாள் : 16 - 01 - 2010

நேரம் : 5 மணிக்கு மேல்...

இது நெல்லை மண்ணின் பதிவு மைந்தர்களை ஒன்று சேர்க்கும் முதற்சிறிய முயற்சி...
புது நெல்லை நட்புகளுக்கு பாலம் அமைக்கும் ஒரு புதிய முயற்சி...

நெல்லை மற்றும் சுற்று வட்டாரங்களில் இருக்கும் பதிவர்கள் கண்டிப்பாக வருமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.. உங்களுடைய வருகையின் உறுதியை இங்கே தொடர்பு எண்ணுடன் பின்னூட்டுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறோம்...

தொடர்புக்கு :

ராம்குமார் அமுதன் - 09916729879 (இது பெண்களூராகிய பெங்களூரு நம்பர்.. அதுனால 0 போட்டே அடிங்க :( )
மீன்துள்ளியான் செந்தில் - 9894700676

Friday, January 8, 2010

வலியும் வாழ்வும்...


இது உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்ட கவிதை....


வலியும் வாழ்வும்...


தூசி படிந்த நினைவை துடைத்துப் பார்க்கிறேன்…

மர்மப்பிரேதசங்களில் மங்கலாய்த் தெரிகிறது...



அப்பொழுது நான் பத்தாம் வகுப்பு...

நீ ஒன்பதாம் வகுப்பு... !!

புதுசா வந்துருக்க டியூசன் சார் பொண்ணு -

நம் தெருவில் உன் பெயர்.

புதுசா வந்துருக்க பூப்போட்ட பாவாடை -

என் நினைவில் உன் பெயர்.

உனக்கும் எனக்குமாய் பார்வையில் மட்டுமே பல்லாயிரம் கதைகள்.


நீ உன் தங்கையிடமும் நான் என் தோழனிடமும்

சத்தமாய் பேசி கொண்டது நமக்கான சங்கேத பாஷைகள்...

உன் தங்கை என்னை “அண்ணா” என்று அழைத்த நாளில்

"மாமான்னு சொல்லுடி" என்று நீ அவளைக் குட்டியது

இன்றும் வலிக்கிறது என் உச்சந்தலையில்.


"உனக்கு என்ன வேணும்"

ஊர்கோடித் திருவிழாவில் -

உன்னிடம் நான் பேசிய முழுமுதல் வார்த்தை...

நீ கேட்டு நான் வாங்கி பாதி கடித்து உனக்குக் கொடுத்த

பழம்பரியின் சுவை இன்றும் என் அடி நாவில்...

அப்படியே மாறாமல்...


அதன் பிறகு அதிக நாள் பிடிக்கவில்லை

நாம் காதல் பழகிக் கொள்ள அல்லது

நமக்கான காதலை பழக்கிக் கொள்ள...


குமரண்ணன் கொய்யாத்தோப்பில்,

நாம் பேசிய காதல் பேச்சுக்கள்

காமத்துப்பால் கடந்த காதல்பால் அவை...


உன் சிரிப்பில் நானும் என் பேச்சில் நீயுமாய்

விழுந்து எழுந்து மீண்டும் விழுந்து மீண்டும் தொலைந்த

தூய நாட்கள் அவை...


நான் மிடுக்காய் கல்லூரி செல்வதை

ஓரக்கண்ணால் நீ பார்த்த பெருமிதப் பார்வைகளில்

கிடைத்த அந்த சந்தோஷம்

இன்று பேரறிஞர் எனக்கே எனக்காய் வாசிக்கும்

எந்த வாழ்த்துரையிலும் கிடைக்கவில்லை...


அன்னமாய்ப் பறந்த நம் காதலின்

நெஞ்சில் தைத்தது ஒரு அம்பு...

எய்தது உன் தந்தை..

உனது மாமவின் மரணம் அது...

குடும்பப்பகை குறைக்க அவர் மகனுக்கு நீ என்று

உன் தந்தை கொடுத்த மரணப்படுக்கை வாக்கு

நம் காதலுக்கு அவர்கள் விதித்த தூக்கு...


நான் கல்லூரி முதலாண்டு...

நீ பள்ளியின் இறுதி ஆண்டு...

எங்கே போவது... எப்படி போரடுவது...

மானுடம் என்பதைத் தாண்டி - நீ கிறித்தவள்... நான் இந்து...

என்ன செய்வாய் நீயும்...

என்ன செய்திருக்க முடியும் நானும்...


நம் அம்மாக்கள் ஒன்றும் ஊசி போட்டுக் கொண்டு

கையில் தேநீரோடு

இடுப்புக்கு கீழே வலி தெரியாமல்

பெற்றெடுக்கவில்லையே நம்மை...


தாய்க்கும் வலி கொடுத்து நாமும் வலி பொறுத்து...

வலியோடு வாழத் தொடங்கிய

சராசரி இந்தியக் குழந்தைகள்தானே நாம்...

வலி நம் பழக்கம்... வலி நம் மரபு... வலி நம் வாழ்வு...

பொறுத்துக் கொண்டு பிரிந்து விட்டோம்...


நாம் நீயாகவும் நானாகவும்,

உன் குடும்பமாகவும் என் குடும்பமாகவும்...

சமூகத்தில் தான் எத்தனை எத்தனை சட்ட சிக்கல்...


வெளிப்பார்வைக்கு நன்றாகத்தான் இருந்தாய் நீயும்...

ஏன் நானும் தான்...

நான் விஞ்ஞானி... நீ ஆதர்ச குடும்பத்தலைவி...

நீ உன் கணவன் உன் மகள்... நான் என் மனைவி என் மகன்...


மாற்றங்கள் மாறி மாறி மாற்றங்களாய் மாறிப் போக...


நீ - உன் கணவன் - உன் மகள் - உன் மருமகன் - உன் பேரன்...

நான் - என் மனைவி - என் மகன் - என் மருமகள் - என் பேத்தி...

உன் பேரனும் என் பேத்தியும் ஒரே கல்லூரிதானாமே...

என் மனைவி என்றோ சொன்னாள்...


என்னவெல்லாம் பார்த்து விட்டோம்...

எல்லாமே கடந்து வந்தோம்...


பூமி சுற்றாத நாள் ஒன்றிரண்டு இருந்திருக்கக் கூடும்...

நிலவும் சூரியனும் அருகாமையில் - நிகழ்ந்திருக்கக் கூடும்...

நீ என்னையும் நான் உன்னையும் நினைக்காத நாள் -

இன்றைத் தவிர இன்னொன்று இருந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை...


அன்று நீ இல்லை - எனக்கு மட்டும்...

இன்று நீ இல்லை - எல்லோர்க்குமே...


அழுதபடி உன் கணவன்... உன் மகள்... பேத்தி...

உற்றார்.. உறவினர்...

நான் அழவில்லை... நான் அழவில்லை...




"கடைசியாய் முகம் பார்ப்பவர்கள்... முத்தமிடுபவர்கள்... செய்யலாம்..."

பாதிரியார் சொல்லச்சொல்ல....


என்னால் முடியாது...

உன்னை... உன் பெண்மையை... உன் தாய்மையை..

கலங்கப்படுத்தி என்னால் முத்தமிட முடியாது...

யாரும் பார்க்காமல் கண்ணீர் காட்டாமல்...


அடி காதலீ...

இங்கே தவணை முறையில் உருகிக் கொண்டிருப்பது

வர்த்தியின் மெழுகு மட்டுமல்ல

என் உயிரும்தான்...


என் செய்வேன் நான்...

வலி நம் பழக்கம்... வலி நம் மரபு... வலி நம் வாழ்வு...



 
Copyright © 2010 நெல்லை நண்பன். All rights reserved.