Saturday, September 24, 2011

எங்கேயும் எப்போதும்

"மச்சி... நம்ம கூட நைன்த் வரைக்கும் படிச்ச ******** நேத்து நைட் கோவில்பட்டி பக்கத்துல பைக் ஆக்ஸிடென்ட்ல போய்ட்டான்டா"

"டேய்... நம்ம *****ஓட தம்பி பெங்களூர் ஹைவேல கார் ஆக்ஸிடென்ட்ல ஸ்பாட் அவுட் டா"

"மச்சி... நம்ம டவுண் ப்ரெண்டு ****** நாகர்கோவில் ஹைவேல கார் அப்டவுன் ஆகி ஹெட் இஞ்சுரி... நேத்து போய்ட்டான்டா"


இந்த மாதிரி வாழ்க்கைல இதுவரைக்கும் கேட்ட எல்லா செய்திகளும் வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது. இன்னும் இன்னும் இன்னும்.

நீங்கள் இதுவரைக்கும் நெருங்குன சொந்தத்துல, நண்பர்கள்ல யாரையாவுது விபத்துல பலி கொடுத்திருந்தீங்கன்னா, ஆஸ்பத்திரி ஐ.சி.யு ல வச்சு நாள் கணக்கா காத்து கிடந்து பாத்திருந்தீங்கன்னா, இந்தப் படம் உங்களுக்குள்ள ஏற்படுத்துற வீச்சு கொஞ்சம் அதிகமானதாகவே இருக்கும்.



படம் உண்மையிலேயே ரொம்ப நல்லா இருக்கு. Non Linear ஸ்டைல் Screenplayல தமிழ்ல வந்துருக்குற இன்னுமொரு பிரமாதமான படம். அஞ்சலி, அனன்யா, ஜெய், அந்த்ப் புதுப்பையன் நாலு பேருமே செம பெர்பாமன்ஸ். அஞ்சலி, ஜெய் கேரக்டர் ரெண்டுமே பிரமாதமான மேக்கிங். பஸ்ல பயணம் பண்ற மாதிரி காமிச்ச ஒவ்வொரு காரெக்டரையும் கிளைமாக்ஸ்ல அதே லீட் கொடுத்து முடித்திருப்பது அப்படியே மனச என்னமோ பண்ணுது.

படத்துல ஜெய் செத்ததுக்கு பின்னாடி அவங்க குடும்பத்துல ஒவ்வொருத்தரும் ஒண்ணொன்னா நெனச்சு பாக்குற மாதிரி வர்ற சீன்ல, நம்மள வச்சுப் பார்த்து நம்ம ஒருவேளை இல்லாம போனா, நமக்கு நெருக்காமனவங்க என்ன பேசுவாங்க, யோசிப்பாங்கன்னு நெனச்சுப் பார்க்க வச்சுருக்குறது தான் டைரக்டோரட மிகப் பெரிய வெற்றி. ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் இந்தக் கதைய தயாரிக்க ஒத்துக்கிட்டு தயாரிச்சது மிகப்பெரிய விஷயம். அதற்கு ஒரு பூங்கொத்து.



படத்துக்கு வந்துருந்த நெறைய பொண்ணுங்க படம் முடிஞ்சு வெளிய போகலே அவங்கவங்க கூட வந்துருந்த புருஷனோ, லவ்வரோ கைய கட்டியா புடிச்சுக்குறது இல்லேன்னா தோள்ல சாஞ்சு கண்ணக் கசக்குறது இந்த மாதிரி பலதரப்பட்ட ரியாக்ஷன்ஸ் கொடுத்துகிட்டு இருந்தாங்க. கிளைமேக்ஸ் எபெக்ட்.

யாரோ ஒரு ஹிப்பி முடி வைத்த பீட்டர்ஸ்பர்க் பீட்டர் தேங்கா மண்டையன் "Machi...F**king Sentimental Movie daa... Head Ache " என்று யாரிடமோ மொபைலில் சொல்லிக் கொண்டு போனான்.


நான் தியேட்டரில் இருந்து என் அம்மவைக் கூட்டிக் கொண்டு வண்டியில் கிளம்பினேன். சத்தியபாமா காலேஜ் தாண்டும் பொழுது என்னுடைய சிங்கக்குட்டி Apache சீறிக் கொண்டு 90 KM/Hல் வந்தது. ஹெல்மெட்டிலேயே அம்மா கையால் இரண்டு கொட்டு விழுந்தது. "இப்பதான படத்துல பாத்துட்டு வர்றோம். மெதுவா போ லூசு லூசு..."

குறைத்து குறைத்து 40 KM/H லயே வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.. இன்னும் ரெண்டு நாளைக்கு தூங்குறது கொஞ்சம் கஷ்டம் தான்.

எங்கேயும் எப்போதும்.. - Am desperately in need of some sleep. But not possible, I guess :(
 
Copyright © 2010 நெல்லை நண்பன். All rights reserved.