Wednesday, November 21, 2012

ப்ரணயம் - ஒரு திரைப்பார்வை

இரண்டு மாதத்திற்கு முன்னால் ஒரு மழை நாளின் பின்னிரவில்தான் ஷ்ரேயா கோஷலின் மதி மயக்கும் குரலில் இப்பாடலைக் கேட்க நேர்ந்தது. உறக்கம் தொலைத்து கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்.. இருநூறு முறைக்கும் மேல் இருக்கலாம். பின்னர் நண்பனொருவன் சொன்னான் இப்பாடல் இடம்பெற்ற திரைப்படமான "ப்ரணயம்" சமகால மலையாளத்திரைப்படங்களுல் ஒரு அற்புதமென. இணையத்தில் தேடினால் பார்க்கும் நிலையிலான நல்ல ப்ரிண்ட் கிடைக்கவில்லை. பிறகு ஒருவாறாக தேடித் திரிந்து தவிறரக்கினேன். பார்க்கும் முன் படத்தைப் பற்றி இணையத்தில் மேய்ந்த பொழுதுதான் தெரிந்தது படத்தில் நடித்திருப்பது நடிப்பு ராட்சஸர்களின் கூட்டணி என. மோகன்லால், ஜெயப்ரதா மற்றும் அனுபம் கேர்.


கடந்த நூற்றாண்டின் ப்ரபஞ்ச பேரழகி ஜெயப்ரதா என்றவுடனேயே இப்படம் இன்னும் தனிக்கவனம் பெற்றது. ஜெயப்ரதா தன்னுடைய திரை வாழ்க்கையை துவக்கிய பொழுதில் எனது வயதென்ன தெரியுமா?  -(10). அதாகப்பட்டது நான் பிறப்பதற்கு பத்து வருடங்கள் முன்னால். எனக்கு - 2 வயதாக இருக்கும் பொழுதில் எடுக்கப்பட்ட சலங்கை ஒலி திரைப்படத்தை நான் முதன் முதலாக தூர்தர்ஷனில் பார்த்த பொழுது எனக்கு 7 அல்லது 8 வயது இருந்திருக்கலாம். ஆனால் 'ஆலம்பனா, நான் உங்கள் அடிமை' என்று சொல்லும் அலாவுதீனின் பூதத்தைப் போல உதட்டுக்கும் மூக்குக்கும் இடையிலான அந்த ஒரு புள்ளி மச்சத்துக்கு அன்று முதல் நானும்தான் அடிமை. சலங்கை ஒலிக்குப் பிறகு அவர் நடித்த அடுத்த தமிழ்ப்படமே "தசாவதாரம்"தான் என்பது காலம் தமிழகத்துக்கு செய்த மாபெரும் கொடுமை. அப்பேர்ப்பட்ட ஜெயப்ரதாவுக்காக வேண்டி இப்படத்தை பார்க்க நேரிட்டாலும் படத்தின் முடிவில் மனத்திரையில் அட்டினக்காலிட்டு அமர்ந்து கொண்டவர்கள் மூவருமே தான்.. இல்லை இல்லை நால்வர். படத்தின் இயக்குநர் ப்ளெஸியையும் சேர்த்து.


வாழ்வில் இது மாதிரியான ஒரு காதல் திரைப்படத்தை பார்த்ததே இல்லை. வாழ்க்கையை மெச்சி நிரம்ப வாழ்ந்த மனிதர்களிடத்தில் நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் பல உள என்பதை ஒவ்வொரு காட்சியிலும் விரித்துக் கொண்டே செல்கிறது இப்படம். அதிலும் இது ஒரு முக்கோணக் காதல் கதை - முக்கோணத்தின் மூன்று பக்கங்களுக்குமான சராசரி வயது கிட்டத்தட்ட 70. அச்சுத மேனன் (அனுபம் கேர்) என்னும் 67 வயது இளைஞர் கண் பரிசோதனை செய்து கொள்ளும் காட்சியிலிருந்து தொடங்குகிறது படம். ஒரு மாத்திற்கு முன்பு மாரடைப்பு வந்திருக்கிறது. அவருடைய மகன் அரபு தேசத்தில் வேலை பார்க்க, ஒரு கடற்கரையோர அபார்ட்மென்டில் மருமகளோடும், பேத்தியோடும் வாழ்வதாக காட்சிகள் விரிகின்றன. கால்பந்து விளையாடும் தன்னுடைய பேத்தியின் நண்பனொருவனுடன் பேசுகையில் "கேரள தேசத்துக்காக கால்பந்து விளையாடுவது எனது கனவாக இருந்தது.. ஆனால் வாய்ப்பு கிடைத்த நேரம் என் மனைவி நிறை கர்ப்பிணியாக இருந்ததால் போக முடியவில்லை என்று சொல்கிறார்". அதே நாளில் வீடு திரும்பும் பொழுதில் லிப்டில் கிரேஸைப்(ஜெ.பி) பார்க்கிறார். அப்படியே மாரைப் பிடித்துக் கொண்டு கீழே விழுகிறார். இந்த வெட்னஸ்டே நாயகனின் நடிப்பைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமா? Simply splendid.

அவரை மடியில் கிடத்தி அழுது, அரற்றி மருத்துவமனையில் கொண்டு சேர்க்கிறாள் கிரேஸ். அதிலிருந்து கிரேஸின் பார்வையில் விரிகிறது இவர்களிருவருக்குமான இளமைக்கால காதல் காட்சிகள். காதல் - கலப்பு மதத் திருமணம் - குழந்தை - குழந்தையின் இரண்டரை வயதில் விவாகரத்தாகி பிரிவு.


வீடுதிரும்பும் கிரேஸ் தன்னுடைய கணவன் மேத்யூசிடம்(லாலேட்டா) அழுகையினூடே இதைச் சொல்கிறாள். மேத்யூஸ் ஒரு கை ஒரு கால் பாதிக்கப்பட்ட Paralytic attack.  அவர்களுக்கு ஒரு மகள் - குடும்பம். நெஞ்சில் சாய்த்து ஆறுதல் சொல்கிறார் மேத்யூஸ். இது மாதிரியான பல காட்சிகள் படம் நெடுக. ஒவ்வொன்றிலும் மோகன்லாலின் நடிப்பு உச்சத்தின் உச்சம். இது மாதிரி ஒரு காட்சி பிண்ணனியில்தான் ஒலிக்கிறத்ய் ஷ்ரேயா கோஷலின் "பாட்டில் இபாட்டில்". கண்களில் ஒரு துளி நீரேனும் வராதார் கண்ணீர் சுரப்பிகள் வற்றிப்போனோர். இம்மாதிரியான ஒரு உறவுச்சிக்கலை ஒத்துக் கொள்ள/சகிக்க முடியாமல் வாரிசுகள் ஒருவர் மாறி ஒருவர் இவர்களை வசைபாடினாலும் தங்க மூவருக்குள்ளுமாக ஒரு நட்பு வளையத்தை உருவாக்கிக் கொள்கிறார்கள் மூவரும். அக்காட்சிகளில் மேத்யூசும் கிரேசும் அன்னியோன்யமாக இருப்பது கண்டு அச்சு ஒரு லேசான கூச்சம் கொள்வதாகக் காண்பித்திருப்பது real real director’s touch. இம்மாதிரியான் ஒரு உறவுச்சிக்கலை, காதலை இவ்வளவு matureஆக கொஞ்சமும் விரசமற்று நேர்த்தியாக  காண்பித்திருப்பதில் இருக்கிறது இயக்குநரின்  awesomeness. வாரிசுகளின் ஏச்சும் பேச்சும் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகவே மூவரும் கடைசியாக ஒரு சாலைப்பயணம் செய்து திரும்ப முடிவெடுக்கிறார்கள். மிக மகிழ்ச்சியான ஒரு சாலைப்பயணமாக அது அமைகிறது.  Leonard Cohenன் I am your man பாடுகிறார்கள்... மார்ட்டினி அருந்துகிறார்கள், மீன்பிடி படகில் சவாரி செய்கிறார்கள். மகிழ்ச்சியான தருணங்கள். இம்மாதிரியானவொரு தருணத்தில் மேத்யூசுக்கு இன்னுமொரு  storke வர மருத்துவமனையில் தொடர்கிறது காட்சிகள்... அச்சு-கிரேஸின் மகன் அவர்கள் பிரிவுக்கு பின்னான காரணத்தை அறிந்து அம்மாவிடம் அவளை புண்படுத்தியமைக்காக மன்னிப்புக் கேட்கிறான்.... இன்னும் சில காட்சிகள்... பின்னர் படத்தின் கடைசி காட்சி.. நிறைவுறுகிறது படம். நமக்கு நிறைய நிறைய பாடம்.


எவ்விதமான காட்சிகளுக்காகவும் எவ்விதமான சமரசமும் செய்து கொள்ளப்படவில்லை. அத்தனையிலும் அத்தனையும் இயல்பு. Stirctly No clichés… No Clichés at all.. . இசையும் பாடல்களும் மிகப்பிரமாதமாக படத்தினூடே உயிராகவே வருகிறது. பாத்திரத்தேர்விலும், நடிகர்களின் நடிப்பிலும் - எதிலும் மிகையில்லை. ஜெயப்பிரதாவின் டீனேஜ் பருவத்தின் கதாப்பாத்திரத்துக்கு 'தட்டத்தின் மறையத்து' நிவேதா தாமஸ். முகத்துக்கு முகம் cut shot போட்டாலும் கூட அப்படியே இருக்கிறது சாயல். Itz a medical miracle I say…

மொத்ததில் ப்ரணயம் கொடுத்த மனத்தாக்கம் ஒரு வாரமேனும் நிலையாக நீடிக்கும்.


saagaram maarilettum kathiron veenerinju
kaathare ninte nenchil eriyum sooryanaaro..
kadalala thuduniramaarnnu nin
kavililum arunima poothuvo..
pranayamorasulabha madhuramaam nirvruthi...


2 பேர் சொன்னது என்னான்னா..:

Anonymous said...

Indru dhan ungalin pakkathai kandein.. migavum arumai.. Ullura oru kelvi - Epdi ungaluku ezhudhuvatharku neram kidaithathu? overu thirai padathaiyum parthu.. rasithu.. adharku therndha mathiri padagalai thedi.. ellavatraiyum oru post aga matri..

Ovoru postilum oru vidhiyasam.. nadu naduvae unga real life incidents.. kadhaigal vera..

Good Job..Keep it going..

ராம்குமார் - அமுதன் said...

நன்றி அனானி நண்பரே... ஏதோ கிடைக்குற நேரத்துல எழுதுறதுதான் :))

Post a Comment

வாழ்த்தோ வசவோ... இங்கேயே சொல்லுங்கள்...

 
Copyright © 2010 நெல்லை நண்பன். All rights reserved.